Afscheid nemen; een onderwerp waarover we in de Echt niet vaak schrijven. Toch is het belangrijk om stil te staan rondom thema’s als overlijden en afscheid nemen omdat het simpelweg ook bij het leven hoort. Toen Marianne Wierckx ons schreef over hoe mooi het afscheid was van hun neef Piet, mede door de betrokkenheid van de medewerkers en de warmtedienst in het Ontmoetingscentrum, wilden we daar graag meer over weten. We spreken met Marianne en haar man Peter, tevens vrijwilliger bij S&L Zorg, en horen dat afscheid nemen niet alleen verdrietig, maar ook heel mooi kan zijn.

Door: Eva Geuze

Peter: “Piet woonde al heel lang bij S&L Zorg, ik denk al wel zo’n 20 jaar of langer. Als neef van Piet kwam ik vaak op bezoek en zodoende had ik ook een hele goede band met de begeleiding. We wisten al wel een tijdje dat Piet ziek was, maar wat hij had was onduidelijk. In het ziekenhuis hebben ze een poging gedaan te onderzoeken wat hij had, maar daar was geen beginnen aan.” Marianne vervolgt: “Piet schreeuwde en gilde het uit in het ziekenhuis, hij voelde zich daar absoluut niet op z’n gemak. Uiteindelijk hebben we, samen met de huisarts en de leiding van woning 210, de beslissing genomen om hem naar huis te halen om hem zo comfortabel mogelijk te laten leven.”

Onverwachts overlijden
Van die beslissing hebben Peter en Marianne geen seconde spijt gehad. Met Piet ging het namelijk boven verwachting goed, hij had een fijn leven en genoot van de kleine dingen, zoals een lekker bakje koffie en de wind door zijn haren als Peter met hem een rondje reed in zijn rolstoel. Peter: “Zijn overlijden twee jaar later kwam voor ons dan ook redelijk onverwacht. Hij had net gegeten en zat lekker in zijn stoel, toen hij opeens wegzakte.” Marianne: “We werden gebeld door een verzorgende van de woning dat we direct moesten komen, toen wisten we meteen dat het mis was.” Peter: “Toen we aankwamen, liepen er twee medewerkers naar buiten en zij vertelden dat Piet was overleden.” Marianne: “De daaropvolgende uren zijn we zo ontzettend fijn begeleid door de medewerkers van de woning. Het bijzondere was dat zij ook allemaal bleven die avond, ook al was hun dienst al lang afgelopen. Samen met hen hebben we Piet ook aangekleed.”

“Op de zondag na zijn overlijden hebben alle bewoners de deksel van de kist beschilderd.”

Deksel beschilderen
In de dagen die volgden bespraken Peter en Marianne hoe het afscheid van Piet eruit moest komen te zien. Peter: “We hebben altijd gezegd: Als Piet komt te overlijden, dan willen we dat het afscheid op Lambertijnenhof is en dat heel de woning bij zijn afscheid betrokken wordt. En dat gebeurde ook.”

Marianne: “Op de zondag na zijn overlijden hebben we met alle bewoners van woning 210-212 de deksel van de kist beschilderd. Ook vrijwilliger Conny van Luijt kwam meehelpen, dat hebben we erg gewaardeerd. Het werd zodoende ook een hele persoonlijke kist. Er stond bijvoorbeeld een koffiekan op met alle namen van Piets huisgenoten en muzieknoten.” Peter: “Aangezien Piet blind was, kon hij heel erg genieten van muziek, dat was echt zijn passie.”

De warmtedienst
Peter: “Daarnaast hebben we samen met de pastoraal medewerker en met Dies (assistent pastorale zorg en muzikaal begeleider, red.) ook nagedacht over de warmtedienst. Ook hierin werden we vanuit de medewerkers heel goed begeleid.” Marianne: “De dienst was prachtig en stond helemaal in het teken van Piets leven en de dingen waar hij van genoot. Zo zong Piets zus Anneke het door Piet zo geliefde Ave Maria, hielden Dies en Brenda (begeleider van de woning, red.) een praatje over Piet en las ik een zelfgeschreven gedicht voor.”

“Het voelde als één grote familie.”

Marianne: “Aan het einde van de dienst kon iedereen een roos op de kist leggen. Eén medewerker zette zelfs een bakje koffie op de kist, omdat hij daar zo van hield.” Peter: “Vervolgens zijn we met een klein groepje naar het crematorium gegaan en daar hebben we afscheid genomen van Piet. Ook hierbij waren enkele begeleiders aanwezig, zij kenden Piet immers door en door.” Marianne: “Het was een hele emotionele, maar mooie dag. We hebben het hele proces, van het overlijden naar het afscheid nemen, zo harmonieus ervaren. Alle steun en begeleiding die we ontvingen, van zorgmedewerkers, bewoners en vrijwilligers. Het voelde als één grote familie. We zijn dan ook heel dankbaar dat we dit zo hebben mogen doen, geheel naar eigen wens. Werkelijk waar alles was mogelijk en dat is geheel te danken aan de fijne begeleiding die we hebben gehad. Het afscheid van Piet was kortom prachtig.”

Geplaatst op: 8 april 2021

Medewerkers Colinda en Riecky aan het woord over het afscheid van Piet

Riecky: “De avond dat Piet overleed, was heel onverwachts. Ineens zagen we dat het echt niet goed ging. Toevallig was die avond onze teamleider Sandra ook aan het werk, zij is toen direct alles gaan regelen. De familie is gelijk gebeld en daarna is ook het team ingelicht. Ook om hen de mogelijkheid te geven om te kunnen komen en om te helpen met wassen en aankleden.” Colinda: “Na een overlijden gaat alles direct in overleg met de familie, zij krijgen bijvoorbeeld de keuze of de bewoner in de woning blijft of niet en wie de laatste verzorging op zich neemt. Vaak worden dit soort keuzes al voorafgaand aan een overlijden besproken, maar in het geval van Piet was dit nog niet het geval.”


Riecky: “Als team zijn we, samen met Dies, ook altijd erg betrokken bij de invulling van de warmtedienst. Ook de familie gaat hierin steeds een belangrijkere rol spelen, net zoals bij Marianne en Peter het geval was.”

Colinda: “Waar voorheen voornamelijk de warmtedienst werd gehouden als afscheidsdienst voor de medebewoners en het team, zien we nu steeds meer dat de familie de warmtedienst als de uitvaart beschouwt en ze er dus voor kiezen om het afscheid binnen S&L Zorg te houden.” Riecky: “Voorheen bleef een bewoner na het overlijden ook maar even in de woning en regelde de familie de rest. Nu zie je steeds meer een samenwerking tussen familie en S&L Zorg. Als medewerkers verzorgen wij dus ook steeds meer de nazorg bij een overlijden en dat is mooi om te doen.” Colinda: “We merken gelukkig dat deze rol ook door familie als positief wordt ervaren. Op die manier staan ze er niet alleen voor en tevens zorgt de nazorg ook voor een stukje rouwverwerking aan onze kant. Als medewerker van een woning ken je sommige bewoners al heel lang. Als zij komen te overlijden is dat voor ons ook een grote klap.” Riecky: “We zijn dan ook dankbaar dat we die rol nu vaker mogen pakken, maar uiteindelijk beslist de familie hoe zij invulling willen geven aan het afscheid. Alle keuzes zijn daarin mogelijk en worden uiteraard gerespecteerd.”

Typ hier uw zoekopdracht

X