Een dubbel thuis

Vandaag gaan we naar Zegge. We hebben afgesproken met Wendy, haar ouders Miranda en Roland, broer Davy en begeleider Joëlla. Een flinke club dus. Als de deur open gaat worden we begroet door een vrolijke Miranda en … twee nogal forse honden. Sjors en Abby. Nadat er flink wat gesnuffeld is komen we binnen en ontmoeten we direct Wendy. Ze zit in kleermakerszit op de bank rustig een tijdschrift in strookjes te scheuren.

Door: René van Donschot

“We gaan dit weekend op vakantie, we dachten dat dit interview een mooie gelegenheid was zodat Wendy nog even lekker bij ons kon zijn”, vertelt Miranda. We gaan in de tuin met volop groen zitten. Terwijl ik de tuin bewonder vertelt Roland: “We hadden vroeger ook nog een vijver. Wendy hield van het geluid als ze iets in de vijver gooide, dat deed ze dan ook heel vaak. Toen Wendy wat ouder werd hebben we de vijver toch maar weggehaald. We waren bang dat ze over het hekje heen er toch in zou vallen. Het was ongelooflijk hoeveel spullen er uit die vijver kwamen.” “Ik geloof wel 12 limonadeglazen”, vult Miranda lachend aan.

Tot haar 16e thuis
Wendy woonde tot haar 16e thuis, ze had wel dagbesteding en ging om de twee weken logeren bij SDW. “We hadden zelf een beetje gedacht en gehoopt dat ze tot haar 18e thuis zou kunnen wonen. Maar door bezuinigingen mocht Wendy veel minder vaak logeren. Om te voorkomen dat de druk op ons gezin te hoog zou worden en we het niet vol zouden houden zijn we toch alvast maar rond gaan kijken”, vertelt Miranda. Wendy kon gaan wonen op Lambertijnenhof in Bergen op Zoom waar ze nu alweer 6 jaar woont. “Daarna was het soms wel rustig in huis hoor”, vertelt Davy. “Wendy is namelijk een emotionele rollercoaster, soms super vrolijk. Dan lacht ze ontzettend om zichzelf. Ik kan ook echt alles bij haar maken, veel meer dan mijn ouders. Af en toe doen we net alsof ik op mijn donder krijg van mijn ouders en dan heeft ze de grootste lol”.

“Wendy hield van het geluid als ze iets in de vijver gooide, dat deed ze dan ook heel vaak”

Stichting Vriendenclub Zegge
Een bijzondere rol in het leven van Wendy speelt de Vriendenclub Zegge. Roland vertelt er meer over: “Het is een stichting die speciaal opgericht is voor kinderen met een beperking uit Zegge. Er wordt geld ingezameld, waarmee uitjes, activiteiten en zelfs een vakantie worden georganiseerd. Heel uniek dat deze stichting er is. Wendy heeft er al heel veel leuke dingen door meegemaakt.”

31
44

Elk weekend naar huis
Wendy woont bij S&L Zorg, maar gaat eigenlijk elk weekend naar ‘huis’. “Als Wendy opgehaald wordt door haar ouders voor het weekend, springt ze direct op uit haar stoel. Ze geniet er echt van”, vertelt Joëlla. “Maar dat werkt twee kanten op, want ze is ook blij als ze weer terug mag”, vult Davy aan. Joëlla werkt al twee jaar bij S&L Zorg. Eerst als stagiaire en nu als begeleider. “Wendy is snel tevreden, nu is ze bijvoorbeeld aan het scheuren. Dat doet ze graag. We denken dat ze geniet van het geluid en de structuur van het papier”, vertelt Joëlla. “Soms kan ze ook heel aandachtig bezig zijn met licht dat bijvoorbeeld tussen haar vingers door schijnt”, zegt Davy.

Tijdens het hele interview zegt Wendy niets. “Toch kan ze heel goed duidelijk maken wat ze wil hoor”, zegt Miranda. “Als ze iets niet wil, duwt ze je weg. En ja, heel soms vliegt er ook wel eens een bord van tafel. Nee is ook echt nee bij Wendy, dan hoef je de strijd niet aan te gaan. Maar ook als ze iets wel wil. Ze vindt M&M’s heerlijk en als ze er zin in heeft gaat ze alvast een schaaltje pakken of de zak.” En M&M’s? Die hebben natuurlijk alleen papa en mama. “Als ze hier is, mag ze natuurlijk wel een beetje verwend worden”, sluit Miranda lachend af. 

Geplaatst op: 2 januari 2020

Typ hier uw zoekopdracht

X