Hij besloot de stap te zetten en vrijwilliger te worden. “Ik heb altijd vrijwilligerswerk gedaan bij andere organisaties, zoals de Wereldwinkel en de bibliotheek. Soms is het fijn om eens iets anders te proberen en dit voelde meteen goed. Mijn vrouw had een jongere broer m et Down en ik heb een nichtje met een beperking. Het was altijd plezierig om dingen met hen te ondernemen. Ik heb vaak gedacht; daar ga ik nog eens wat mee doen.”
Wat is dat voor een vent?
Tijdens het kennismakingsgesprek met Sabine (vrijwilligerscoördinator, red.) liep ik alle groepen langs en kon ik kiezen wat ik wilde doen. Ik kwam uiteindelijk terecht bij dagbestedingsgroep Werken 2. Een hele leuke groep deelnemers met fijne begeleiding. Met de meeste deelnemers klikte het meteen, maar je merkt al snel dat elk karakter anders is en het bij sommige deelnemers tijd kost om ze te leren kennen. Zo was er in het begin ook een man waar ik weleens een praatje mee maakte, maar hij praatte bijna niet terug. Een aantal maanden later moesten we samen iets doen, en toen begon het vanzelf te lopen. Langzaam kwam er vertrouwen en ontstond de klik. Hij heeft gewoon de kat uit de boom gekeken en gedacht: wat is dat voor een vent?”, zegt Leo lachend.
Tweede dag
Leo begon destijds met één middag vrijwilligerswerk per week op dinsdag. Anderhalf jaar geleden besloot hij ook de maandagmiddag erbij te doen. “Later kwam de vraag of ik ook met Mehmet wilde gaan fietsen. Dat leek me leuk, dus ik ben toen op dinsdag wat eerder begonnen. Eerst een uurtje fietsen, daarna een broodje eten en daarna op de groep aan de slag. Zo leer je elkaar nog beter kennen.”
De kleine dingen
In het vrijwilligerswerk geniet Leo vooral van de kleine dingen. “Soms wil iemand even alleen wandelen of een spelletje doen. Andere keren willen ze juist in een groepje bezig zijn. Het zijn zulke kleine dingen, maar voor hen betekent het veel. Ik probeer altijd een manier te vinden waarop iedereen plezier heeft. Bijvoorbeeld iemand die met één hand iets kan doen; dan doe ik het met mijn andere hand en maken we het samen af. Zo simpel kan het zijn, maar ze zijn er zo blij mee.”
“Ik probeer altijd een manier te vinden waarop iedereen plezier heeft.”
Verlichting geven
Hij bewondert de begeleiders van de groepen enorm. “Ik zie wat Monique, Ingrid en Sjoukje allemaal doen. Ze zijn altijd duidelijk, zien het als iemand het moeilijk heeft, en nemen diegene even apart. Het ene moment is het hard werken, het volgende moment ligt iedereen weer in een deuk. Daar heb ik zoveel respect voor. Ik probeer ook een beetje verlichting te geven, zodat zij even een moment hebben om adem te halen.”
Win-win
“Het leukste vind ik om individueel te werken. Dan heb je andere praatjes, zie je de voldoening als iemand iets af heeft. En het is nooit saai. Of het nu wandelen, fietsen, spelletjes of werkzaamheden zijn, ik ga er altijd met plezier naartoe. Het geeft ook een goed gevoel dat ik iemand anders een betere dag kan geven en dat ik zelf ook een leuke tijd heb.”
Cliëntbegeleider Monique over Leo
“Op de dagen dat Leo komt, vragen de deelnemers bij binnenkomst vaak meteen: ‘Komt Leo vandaag?’ Zijn betrokkenheid gaat verder dan twee vaste dagen in de week. Toen deelnemer Lars naar de Beemdkroon verhuisde, werd Leo uitgenodigd om een kijkje te nemen bij de opening. Dat vond Lars erg leuk. Ook bij andere activiteiten is Leo altijd bereid om te helpen. Of het nu gaat om de carnavalsoptocht, Koningsdag, feestweek, kerstmarkt of een wandeling naar de stad, hij staat klaar. Leo brengt altijd veel gezelligheid mee. Hij maakt de dag van onze deelnemers echt een stukje mooier!”
