In 2018 kwam Francoise bij S&L Zorg wonen. “Francoise woonde ontzettend naar haar zin bij een zorgorganisatie in Vlissingen. Hier was ze ook een bekend gezicht bij De Zeeuwse Muzikanten (een orkest van mensen met een verstandelijke beperking, red.), ze was erg muzikaal en speelde daar op haar keyboard. Het enige moment dat ze niet meespeelde was zodra Lambada van Kaoma werd ingezet. Dan liet ze de toetsen los en moest ze dansen. Dat was echt haar liedje”, vertelt Marja met een lach op haar gezicht.
Warm bad
Door een reorganisatie bij die zorgorganisatie, moest Francoise verhuizen naar een voormalig bejaardenhuis. Marja: “Hierdoor ging ze echt achteruit qua woonlocatie. Als familie wilden we iets veel fijners voor haar en via via kwam ik bij S&L Zorg terecht.” Marja herinnert zich nog goed het gevoel dat ze kreeg bij de eerste kennismaking. “Ik dacht meteen: ‘Zo kan het dus ook!’. Ik had al meer dan vijftig jaar ervaring met zorgorganisaties, maar zo’n warm bad als hier had ik niet eerder meegemaakt. Voor het eerst voelde ik me echt partner in de zorg, in plaats van toekijkende verwant. Ik ben hier tot het laatste moment altijd heel serieus genomen.”
Op haar plek
Na een paar jaar fijn gewoond te hebben aan de Theresiastraat, verhuisde Francoise naar woning 167 b-c in zorgwijk Sterrebos. “Ze ging achteruit en ik vermoedde dementie. Dit werd al snel bevestigd. Het ging nog goed, maar toen we de kans kregen om haar naar deze woning met oudere bewoners te verhuizen, leek het ons verstandig om niet te wachten en dit gewoon te doen.” Francoise zat hier meteen op haar plek en beleefde er mooie jaren. “Om het weekend kwam ze naar mij thuis, maar die weekenden werden steeds korter. Waar ze voorheen van vrijdag tot en met zondagavond bleef, veranderde dit al snel in zaterdag en zondag. Zondagmiddag vroeg ze dan al: ‘Is m’n was al klaar? Kom, dan gaan we!’. Ze had het zo naar haar zin in de woning, dat één nachtje bij mij voor haar genoeg was”, lacht Marja.
De laatste fase
Helaas ging Francoise steeds verder achteruit. “Vakanties lukten niet meer, de weekenden bij mij gingen moeizamer en ook de familieverjaardagen, waar ze normaal zo graag heenging, werden steeds lastiger. Met kerst was ze eigenlijk al niet meer haarzelf en begin januari is besloten om haar niet meer uit bed te halen, maar haar op bed te verzorgen. Dit scheelde voor haar veel ongemak. Ze is lang in slaap geweest en in de nacht van 15 op 16 januari werd ik gebeld dat ze was overleden. Tien dagen lang heb ik naast haar bed gezeten en al die tijd, en natuurlijk in de jaren ervoor, heeft de begeleiding zo fantastisch voor haar gezorgd. Zelfs op haar sterfbed werd ze zo lief en intensief verzorgd door die meiden. S&L Zorg mag zich echt gelukkig prijzen met hen als medewerkers. Hoe druk ze het ook hadden, ik voelde zoveel liefde en rust in hun verzorging voor Françoise. En zelfs aan mij werd gedacht: ze brachten me tosti’s en thee met koekjes terwijl ik naast het bed zat. Ik ben de begeleiders eeuwig dankbaar voor hun goede, liefdevolle zorg. Dankzij hen heeft Francoise zulke mooie laatste jaren gehad. Dat betekent heel veel voor mij als moeder.”
“Ik ben de begeleiders eeuwig dankbaar voor hun goede, liefdevolle zorg.”
Warmtedienst
Na het overlijden werd er een warmtedienst voor Françoise georganiseerd. “Ook dat had ik nog nooit eerder bij een zorgorganisatie gezien. In het Ontmoetingscentrum nam S&L Zorg afscheid van Francoise. Het Ontmoetingscentrum zat hartstikke vol en medewerkers, bewoners en andere belangstellenden kwamen me hun mooiste herinneringen aan Francoise vertellen. Dat vond ik zo mooi! En natuurlijk volgde ook nog een laatste keer de Lambada: haar liedje.”
