De stoelen dichter bij elkaar
Toen Jack aantrad was bijna de hele raad van toezicht afgetreden. “Die raad zat eigenlijk al te lang, het zorgkantoor wilde ingrijpen. Toen ik aantrad was ik eigenlijk alleen, samen met één lid dat nog niet aan de maximale zittingstermijn zat”, vertelt hij. Toen werd een nieuwe basis voor de raad van toezicht gelegd met mensen die expert zijn op allerlei vlakken: toezicht, bestuur, financiën, HRM, vrijwilligers en zorgethiek.
Maar de belangrijkste verandering in zijn tijd zit in de blik op toezicht. Waar het vroeger vooral over de organisatie ging, ligt de focus nu ook veel meer op de relatie met de samenleving. “Maatschappelijke verantwoording neem je samen”, stelt Jack. Daar hoort een andere houding bij. Jack noemt het: ‘Stoelen dichter bij elkaar’. De afstand tussen de raad van toezicht en de raad van bestuur moest kleiner. En de leden van de raad mochten ook ambassadeur zijn. Jack gaf zelf het goede voorbeeld. “Als het relevant is dat ik kom, moet je me bellen”, zei hij tegen de bestuurders. En hij was er ook vaak als er iets te doen was zoals bij een carnavalsfeest of verwantenavond. Gewoon omdat hij betrokken wil zijn en op 20 minuten rijden woont. Toezicht houden is immers zien dat de belofte van de organisatie ook echt waargemaakt wordt.
De kracht van de kleine Impact
Als man die al op zijn zeventiende elektricien was en pas op zijn 48e afstudeerde aan Nyenrode, weet Jack hoe belangrijk het is om jezelf te blijven ontwikkelen en om te weten hoe de praktijk werkt. Wat Jack trots maakt, is dan natuurlijk het initiatief gericht op het verbeteren van de dagelijkse praktijk en de verbinding: de oprichting van de Stichting Vrienden van S&L Zorg. “Zo’n stichting is fantastisch om dingen te regelen waar je eigenlijk geen geld voor hebt, maar ook om de relatie met de omgeving te versterken.”
De gesprekken met bewoners en ervaringsdeskundigen lieten de meeste indruk achter. Jack herinnert zich een uitspraak van Ilonka (ervaringsdeskundige) tijdens een Hackathon: “Jullie moeten beter kijken naar wat we wél kunnen.” “Zo’n zin blijft hangen en raakt de kern van waar we mee bezig moeten zijn”, zegt Jack nadenkend.
Op dit moment leest hij het boek Groter denken, kleiner doen (van Herman Tjeenk Willink) en die titel vat zijn visie mooi samen: “Als je juist kleine dingen goed doet, kun je een grote impact maken op de levens van mensen.”
Een volwaardig leven
Overigens had Jack tijdens zijn periode bij S&L Zorg wel iets dat hem in al die jaren bleef bezighouden: het motto van S&L Zorg ‘Iedereen heeft recht op een goed leven’. “Een recht is afdwingbaar, en wat een goed leven is, is heel persoonlijk. Een volwaardig leven, dat vind ik veel mooier”, stelt hij. “Liefdevolle zorg is ons vak en onze passie, iedereen een volwaardige plaats in de samenleving onze missie. Het is cruciaal dat S&L Zorg de focus houdt op dat volwaardige leven en die plaats in de samenleving, zeker met de te verwachten bezuinigingen op veel onderdelen van de zorg.” Naast alle technische innovaties die kunnen helpen, ziet hij drie belangrijke prioriteiten voor de komende jaren: diversiteit in de organisatie, het behoud van personeel en vrijwilligers, en een (nog) grotere praktische betrokkenheid van verwanten. “Zo blijft die zo kenmerkende liefdevolle inzet behouden, ook in zwaar weer”, stelt Jack.
“Liefdevolle zorg is ons vak en onze passie, iedereen een volwaardige plaats in de samenleving onze missie.”
Zijn opvolger Christianne Lennards (vice voorzitter raad van bestuur bij Amphia ziekenhuis) geeft hij nog een persoonlijke tip mee: “Ik hoop dat ze hier juist de kracht van het kleinschalige en persoonlijke zal zien en weet te koesteren.”
Na 8 jaar S&L Zorg stopt het bestuurlijke werk. Jack is 74 en wat hem betreft tijd om geen bestuurlijke dingen meer te doen. Tijd voor taalles geven, misschien iets met burgerberaad, en zeker meer leren over zijn hobby fotograferen. En natuurlijk: “Ik heb thuis ook nog wat klusjes die op me wachten”, lacht Jack.
