Alles nieuw, behalve het bed
Obie en Eddy zijn allebei pas kort geleden verhuisd, maar de dozen zijn uitgepakt en de nieuwe meubels staan. “Alles is anders”, vertelt Obie. “Nieuwe begeleiding, nieuwe afspraken, een nieuwe omgeving. Maar dat vond ik juist wel fijn. Ik kwam van de Portugalstraat, waar ik de oudste was. Hier ben ik de jongste en dat wilde ik ook graag. Ik woon nu samen met Lia, Elly en Sas; dat zijn echt mijn vriendinnen.” Ook voor Eddy was het even schakelen. Hiervoor woonde hij namelijk ruim drie jaar op Lambertijnenhof. “Ik wist pas anderhalve maand van tevoren dat ik hierheen zou gaan. Alles is nieuw, behalve mijn bed. Vandaag woon ik hier precies een maand.”
Ruimte
De grootste verandering? De ruimte die ze nu hebben. “De eerste ochtend dat ik wakker werd, dacht ik echt: ‘waar ben ik terechtgekomen?’”, lacht Eddy. “Op mijn vorige kamer stond alles al snel vol. Hier heb ik plek voor een bank, een salontafel en een grote kledingkast. Dat is echt luxe.” Obie is ook blij met de ruimte en vooral met de grote badkamer: “Ik krijg hulp met douchen en dat gaat hier veel beter. Alleen het bad mis ik wel, dat hadden we hiervoor wel.”
Vertrouwde gewoontes en nieuwe regels
Hoewel de locatie nieuw is, blijven sommige gewoontes behouden. Obie: “Op de Portugalstraat dronken we altijd om half acht ’s avonds samen koffie in de woonkamer. Dat doen we hier nog steeds. Dat maakt het meteen vertrouwd.” Toch brengt het nieuwe gebouw ook praktische uitdagingen met zich mee. Omdat de Beemdkroon voorlopig nog draait op een grote batterij, aangezien het pand nog niet is aangesloten op het stroomnet, gelden er aangepaste regels. “Tussen vier uur ’s middags en negen uur ’s avonds mogen we niet wassen”, legt Eddy uit. “En je kunt niet alles tegelijk aanzetten, anders klapt de stroom eruit.” Obie: “We hebben nu een wasrooster.” Eddy: “En we spreken af wie wanneer doucht. Dat werkt wel.”
De verhuizing
De verhuizing zelf was een flinke klus. “Mijn ouders hebben me heel goed geholpen”, zegt Obie. “Samen met papa heb ik mijn kast en tv-meubel in elkaar gezet. De rest kwam op de verhuisdag, en ’s avonds waren we tot half tien bezig met uitpakken.” Eddy herinnert zich vooral het gedoe met alle dozen: “Je kamer staat ineens helemaal vol. Dan wil je het liefst alles zo snel mogelijk een plek geven. Gelukkig heb ik een hele lieve moeder en een goede schoonvader die me goed hebben geholpen.”
Een plek om te blijven
Voor Obie voelt de Beemdkroon echt als een plek om te blijven. “Ik ben al vier keer verhuisd. Eerst woonde ik in Tilburg, daarna bij mijn ex en toen kwam ik op de Portugalstraat te wonen. Nu wil ik hier gewoon blijven. Samen met mijn goudvis. Ik ben de enige op de verdieping met een goudvis. Kleine dieren zijn toegestaan, dat vind ik leuk. Ik zit hier heel goed op mijn plek.” Eddy sluit zich daarbij aan: “Het is nog wennen, maar het is veel fijner wonen. Hier krijg ik ook meer vrijheid.”
“Het is nog wennen, maar het is veel fijner wonen.”
Een cijfer geven aan hun nieuwe thuis? Daar willen ze nog even mee wachten. “Je moet eerst echt helemaal gewend zijn”, zegt Obie. Maar dat ze op de goede plek zitten, daar twijfelen ze allebei niet aan.
