In BN/DeStem van donderdag 14 maart verscheen een mooi artikel over de nachtzorg bij S&L Zorg. Hieronder is de tekst van het artikel te lezen. Het originele artikel in de krant kunt u ook bekijken door hier te klikken.

BN/DeStem donderdag 14 maart 2019

Foto: Marcel Otterspeer/pix4profs
Door: Florence Imandt

Lekker een hele nacht door slapen. Wie wil dat niet? Precies! Daarom slaat S&L Zorg de standaard nachtelijke controlerondes over. De bewoners van Sterrebos in Roosendaal en Lambertijnenhof in Bergen op Zoom hebben dan wel een beperking, ziek zijn ze niet. Voortaan gaat er alleen een nachtzorgmedewerker kijken als via slimme sensoren verontrustende signalen binnenkomen.

Vorig jaar was er veel te doen over de nachtzorg en de vermeende onveiligheid in instellingen voor mensen met een verstandelijke beperking. Toen al was S&L Zorg bezig met een pilot met slimme sensoren die het uitluisteren van geluidsmeldingen moesten verfijnen. Nu die proef zowat klaar is, is S&L helemaal up-to-date als het om nachtzorg gaat. “Tot nu toe werden alle slaapkamers uitgeluisterd en gingen de medewerkers standaard twee tot drie keer per nacht op pad om slaapkamers te controleren. Maar dat is achterhaald”, zegt bestuurder Marjolijne Lewis. „Je maakt mensen onnodig wakker terwijl we vinden dat de beste zorg gewoon doorslapen is. Uitluisteren breekt ook in op de privacy. Wat je op je slaapkamer doet, is je eigen zaak. Dat geldt voor iedereen, ook voor onze bewoners.”

De nachtelijke rondes stonden los van de 2500 tot 3000 (!) geluidsmeldingen die er elke nacht bij de centrale post binnenkomen. Geluidjes van snurken, opstaan om naar toilet te gaan, omdraaien, tv kijken, radio luisteren et cetera. Akoestische signalen gebruiken we nog steeds”, zegt Martijn Peeters,teamleider nachtzorg. Maar niet meer overal. Naast microfoons hebben we nu sensoren boven de deur die ‘in en uit de kamer’ registreren en sensoren onder het matras die ‘in en uit bed signaleren. We stemmen de nachtzorg af op de individuele behoefte en het gedrag van de bewoners. De een heeft meer zorg nodig dan de ander.”

Het betekent dat S&L Zorg bezig is voor elk van de 360 cliënten een persoonlijk plan te schrijven. „Nachtzorg is voortdurend in ontwikkeling”, zegt bestuurder Lewis. „Dat heeft niet alleen met technische vooruitgang te maken, ook met visie op hoe we met mensen omgaan. Vergeleken met 20 tot 30 jaar geleden is er veel veranderd. Vroeger sliepen bewoners nog wel eens gefixeerd oftewel vastgebonden. Dat gebeurt niet meer. Daar hebben we nu hoge bedboxen voor, zodat mensen vrij kunnen bewegen. Als we vinden dat een kamerdeur op slot moet om mensen te beschermen, kan dat alleen in overleg met de BOPZ-arts (bijzondere opnemingen, fi). Die deuren gaan bij brandalarm automatisch open.”

Wie welke nachtzorg en welke sensoren krijgt, heeft niet met het niveau yan de beperking te maken, zegt Martijn Peeters. “Uitgangspunt is: iemand heeft niks nodig tenzij. Mensen die naast hun verstandelijke beperking spastisch of epileptisch zijn, zijn ’s avonds soms helemaal uitgeblust en slapen dan prima. Anderen moeten bijvoorbeeld verschoond worden of kunnen verdwalen in een woning nadat ze in hun eigen kamer naar het toilet zijn geweest.

Behalve dat de bedrust en privacy toenemen, maakt de introductie van het sensorensysteem de nachtzorg ook veiliger volgens S&L Zorg omdat die meer specifiek georganiseerd is. Marjolijn Lewis: ,,Er zullen zich situaties blijven voordoen die risicovol zijn, maar niet te voorkomen. Denk bijvoorbeeld aan een hartstilstand, maar dat geldt voor elke Nederlander. Je kunt risico’s nu eenmaal niet tot nul reduceren, hoe graag we dat allemaal zouden willen.

De nachtzorgmedewerkers ondernemen actie op maat, bijvoorbeeld binnen vijf minuten nadat een melding ‘uit bed’ is binnengekomen bij iemand die zelfstandig en mobiel is. Zo’n melding is lang niet altijd aanleiding voor paniek. ,,We hoeven minder signalen te interpreteren, de metingen zijn objectiever. De gegevens komen niet alleen op het centrale scherm binnen, maar ook op de mobieltjes van medewerkers die rondlopen. Dat is heel handig”, vindt Lewis.

Luus Joris

‘Ik druk op de knop en dan komen ze’

Maar natuurlijk wil Luus Joris even demonstreren hoe dat werkt met die nieuwe knoppen van de nachtzorg! Ze heeft vandaag speciaal haar rode vest aangetrokken voor de foto, die past ook heel mooi bij haar hippe rode bril. ,.Zit ik zo goed?”, vraagt ze aan de fotograaf, en begint voor de zekerheid alvast maar te lachen. Luus (72) is een vrolijke tante woont al bijna 30 jaar in Sterrebos en steekt haar duim hoog in de lucht, op de vraag of ze het er naar de zin heeft Ze houdt van Frank Sinatra, daar heeft ze sta pels dvd’s van op haar kamer. En ook van Elvis Presley is ze een grote fan. Knappe man, vindtze. Helaas zijn ze er allebei niet meer. Evenals Dirk, haar maatje. Vier jaar geleden gestorven”, wijst ze op de foto’s op haar nachtkastje. Maar even over die nachtzorg, Luus. Hoe gaat dat in zijn werk? lk druk op de groene knop, roep ‘ik ben Luus Joris en ik heb hulp nodig’ en dan komen ze… Mieke, Karin, John, Marie-Jeanne, Johanna. Beetje kletsen, dat doe ik graag. Of even verzorgen. Gaat heel goed. Zó”, steekt ze haar duim weer omhoog.

Voorheen werd Luus ‘uitgeluisterd zoals ze dat bij S&L Zorg noemen en kwamen al haar bewegingen en geluidjes de hele nacht door binnen op de centrale nachtpost. Dat is nu niet meer zo. Ongeveer drie keer per week drukt ze op de groene knop, schat ze in. En hoe lang het dan duurt voordat ze komen? Ehh, paar minuten, kwartiertje. Zoiets.”

Laat de foto eens zien, zegt Luus tegen de fotograaf. ,,Oh, ja, heel mooi. Ik ben tevreden”, geeft ze hem een pluim. Met opnieuw een opgestoken duim nemen we afscheid. Bedankt hoor!”

Typ hier uw zoekopdracht

X